مهشید حسینیپودولوژی بالینیحسابنوبت
۰۹۳۷ ۹۱۰ ۰۴۱۵@mah.podology
پوست

بوی بد پا (بروم هیدروزیس)

Bromhidrosis of the Footبوی بد پا، بوی پا، بوی جوراب

عرق پا بی بو است؛ بو زمانی ساخته می‌شود که باکتری‌های پوست، عرق و کراتین را تجزیه کنند. کاهش بو یعنی کاهش رطوبت و کاهش لایه شاخی ضخیم. اگر بو با برنامه درست پابرجا بماند، معمولاً یک وضعیت درمان نشده مانند کراتولیز نقطه‌ای یا قارچ پا پشت آن است.

در محدودهٔ کار پودولوژیست

ارزیابی و مراقبت این عارضه در همین مرکز انجام می‌شود.

این صفحه آموزشی است و جای معاینه و تشخیص پزشک را نمی‌گیرد.

عرق پا خودش بی بو است. بو زمانی ساخته می‌شود که باکتری‌های ساکن پوست، عرق و کراتین را تجزیه کنند و ترکیبات فرار بدبو بسازند. بنابراین بوی بد پا همیشه سه جزء دارد: رطوبت، باکتری و سطحی برای رشد. در بسیاری از موارد، پشت آن یک وضعیت قابل درمان مانند کراتولیز نقطه‌ای یا قارچ پا نشسته است که نادیده گرفته می‌شود.

بو از کجا می‌آید

غدد عرق اکرین کف پا مایعی ترشح می‌کنند که تقریباً بی بو است. باکتری‌های ساکن پوست، از جمله گونه‌های کورینه باکتریوم، استافیلوکوک و برخی گونه‌های دیگر، این مایع و همچنین کراتین لایه شاخی را تجزیه می‌کنند. محصولات این تجزیه، اسیدهای چرب کوتاه زنجیر و ترکیبات گوگردی فرارند و همان‌ها بو را می‌سازند. یکی از شناخته شده ترین آنها، اسیدی است که همان بوی مشخص پنیر کهنه را دارد و ترکیبات گوگردی، بوی تندتر و نافذتر را. سه نتیجه عملی از این توضیح بیرون می‌آید. اول، هر چه رطوبت بیشتر و طولانی تر باشد، فعالیت باکتری بیشتر است. دوم، هر چه لایه شاخی ضخیم تر و ماسره تر باشد، ماده خام بیشتری در دسترس است. سوم، کاهش بو، یا از راه کم کردن رطوبت است یا از راه کم کردن جمعیت باکتری؛ و مؤثرترین برنامه‌ها هر دو را با هم انجام می‌دهند.

چه چیزی پشت بوی شدید نشسته است

  • تعریق زیاد پا؛ شایع ترین زمینه.
  • کراتولیز نقطه‌ای؛ عفونت باکتریایی سطحی با حفره‌های ریز در کف پا. بوی آن مشخص و شدید است و این تشخیص بارها به عنوان صرفاً بوی پا نادیده گرفته می‌شود.
  • قارچ پا، به ویژه شکل بین انگشتی همراه با عفونت باکتریایی.
  • عفونت باکتریایی فضای بین انگشتی؛ بوی بسیار شدید همراه با درد، ترشح و گاهی رنگ سبز که به سودوموناس اشاره دارد.
  • اریتراسما؛ عفونت باکتریایی سطحی با لکه‌های قهوه‌ای و پوسته‌ریزی ظریف.
  • کفش غیرقابل تنفس و بدون چرخش، و جورابی که رطوبت را نگه می‌دارد.
  • هایپرکراتوز ضخیم که در محیط مرطوب، بستر رشد باکتری می‌شود.
  • بهداشت ناکافی، که برخلاف تصور عمومی، در بسیاری از موارد اصلاً عامل نیست.
  • زخم یا بافت نکروتیک؛ بوی بد ناگهانی و جدید در پای دیابتی می‌تواند نشانه عفونت باشد و ارجاع فوری دارد.

برنامه‌ای که واقعاً جواب می‌دهد

  1. علت زمینه‌ای را پیدا کنید. بدون این، هیچ برنامه‌ای پایدار نیست. اگر حفره‌های ریز کف پا یا پوسته‌ریزی و خارش لای انگشتان وجود دارد، مسیر شما ارجاع است، نه اسپری خوشبو کننده.
  2. رطوبت را کم کنید: شست وشوی روزانه، خشک کردن کامل لای انگشتان، فرآورده کنترل تعریق روی پوست سالم.
  3. جوراب را یک تا دو بار در روز عوض کنید و در بالاترین دمای مجاز بشویید.
  4. کفش را بچرخانید؛ هیچ جفتی دو روز پشت سر هم پوشیده نشود و هر جفت یک روز کامل خشک شود. این تنها اقدام، در بسیاری از افراد بیشترین اثر را دارد.
  5. کفی قابل تعویض داشته باشید و آن را جدا خشک کنید؛ کفی، اغلب منبع اصلی بوی کفش است.
  6. کفش با تهویه بهتر و پرهیز از کفش کاملاً بسته و پلاستیکی.
  7. هایپرکراتوز ضخیم را کاهش دهید؛ کمتر شدن ماده خام، بو را کم می‌کند.
  8. درمان قارچ و کراتولیز نقطه‌ای را با پزشک پیگیری کنید.
  9. انتظار واقع بینانه: بو در چند روز کاملاً برطرف نمی‌شود و برنامه باید چند هفته پیوسته اجرا شود.

نقش پودولوژیست

مدیریت بوی پا تا حد زیادی در حوزه پودولوژی است، چون بیشتر آن، مدیریت رطوبت و مدیریت لایه شاخی است: کاهش هایپرکراتوز، کنترل پوسیدگی لای انگشتان، انتخاب فرآورده مناسب، برنامه جوراب و کفش، و آموزش. اما یک بخش تشخیصی هم دارد که مهم است: پودولوژیست باید کراتولیز نقطه‌ای، قارچ و عفونت باکتریایی بین انگشتی را بشناسد و ارجاع دهد. بوی شدید همراه با حفره‌های ریز کف پا، یا همراه با درد و ترشح و رنگ سبز، دارو می‌خواهد و نه اسپری. و در پای دیابتی، بوی بد جدید و ناگهانی هرگز به حساب بهداشت گذاشته نمی‌شود؛ ارجاع همان روز دارد.

نشانه‌های هشدار — همین امروز به پزشک مراجعه کنید

تشخیص افتراقی — با چه چیزی اشتباه می‌شود

ارجاع — به چه کسی و چرا

بوی بد پا اغلب با مدیریت رطوبت، کاهش هایپرکراتوز و برنامه جوراب و کفش قابل کنترل است و این بخش در حوزه پودولوژی قرار دارد. اما بو یک نشانه است و در بسیاری از موارد پشت آن یک وضعیت قابل درمان نشسته که ارجاع می‌خواهد: کراتولیز نقطه‌ای که درمان آن ضدباکتریایی موضعی با نسخه است، قارچ پا که نیازمند آزمایش و داروی ضدقارچ است، عفونت باکتریایی فضای بین انگشتی که ارجاع فوری دارد، و اریتراسما که درمان جداگانه‌ای می‌خواهد. تفکیک این‌ها با معاینه پزشک و در موارد لازم با آزمایش انجام می‌شود. در پای دیابتی، بوی جدید و ناگهانی ارجاع همان روز دارد چون می‌تواند نشانه زخم پنهان یا عفونت باشد. پودولوژیست دارو تجویز نمی‌کند.

مراقبت خانگی

پیشگیری

پروتکل اعضا

این بخش برای اعضا نوشته شده و شامل 3 قسمت است: ارزیابی، بیمار دیابتی یا تحت درمان ضدانعقاد، نقطه توقف.

برای دانش‌آموختگان دوره رایگان است.

پرسش‌های پرتکرار

چرا پام بو می‌دهد؟

عرق پا خودش بی بو است. بو زمانی ساخته می‌شود که باکتری‌های ساکن پوست، عرق و کراتین را تجزیه کنند و ترکیبات فرار بدبو بسازند. بنابراین سه جزء لازم است: رطوبت، باکتری و لایه شاخی به عنوان ماده خام. در بسیاری از موارد، پشت بوی شدید یک وضعیت قابل درمان مانند کراتولیز نقطه‌ای یا قارچ پا نشسته است.

چطور بوی پا را از بین ببرم؟

با کم کردن رطوبت و کم کردن ماده خام باکتری‌ها: شست وشو و خشک کردن کامل، تعویض جوراب یک تا دو بار در روز، چرخش کفش با یک روز کامل خشک شدن، کفی قابل تعویض، و کاهش پوست ضخیم کف پا. اسپری خوشبو کننده بو را می‌پوشاند و علت را برطرف نمی‌کند. اگر با این برنامه بو ماند، علت زمینه‌ای دارد.

بوی پام خیلی شدید است و با هیچ کاری بهتر نمی‌شود، چرا؟

احتمال زیادی وجود دارد که یک وضعیت درمان نشده پشت آن باشد. سه احتمال اصلی: کراتولیز نقطه‌ای که با حفره‌های ریز در کف پا شناخته می‌شود و درمان آن ضدباکتریایی است؛ قارچ پا؛ و عفونت باکتریایی فضای بین انگشتی که بوی بسیار شدید و گاهی رنگ سبز دارد. این‌ها معاینه و دارو می‌خواهند.

بوی کفش را چطور از بین ببرم؟

بیشتر بو در کفی و آستر است. کفی قابل تعویض بگذارید و آن را هر شب دربیاورید و جدا خشک کنید. کفش‌ها را بچرخانید؛ هیچ جفتی را دو روز پشت سر هم نپوشید و به هر جفت یک روز کامل فرصت خشک شدن بدهید. تنها همین یک عادت، در بسیاری از افراد بیشترین اثر را دارد.

بوی بد پا نشانه بیماری است؟

می‌تواند باشد. بوی شدید همراه با حفره‌های ریز کف پا، کراتولیز نقطه‌ای است. بوی همراه با پوسته‌ریزی و خارش، قارچ. بوی بسیار شدید همراه با درد و ترشح، عفونت باکتریایی و ارجاع فوری. و در فرد دیابتی، بوی جدید و ناگهانی می‌تواند نشانه زخم پنهان یا عفونت باشد و همان روز باید بررسی شود.

تاریخ انتشار
آخرین به‌روزرسانی
آخرین بازنگری
مهشید حسینی

منابع

  1. Ara K, Hama M, Akiba S, et al. Foot odor due to microbial metabolism and its control. Can J Microbiol. 2006;52(4):357-364.
  2. Semkova K, Gergovska M, Kazandjieva J, Tsankov N. Hyperhidrosis, bromhidrosis, and chromhidrosis: fold (intertriginous) dermatoses. Clin Dermatol. 2015;33(4):483-491.
  3. Kanlayavattanakul M, Lourith N. Body malodours and their topical treatment agents. Int J Cosmet Sci. 2011;33(4):298-311.
  4. Longshaw CM, Wright JD, Farrell AM, Holland KT. Kytococcus sedentarius, the organism associated with pitted keratolysis, produces two keratin-degrading enzymes. J Appl Microbiol. 2002;93(5):810-816.
بازگشت به پوستنوبت‌گیری