مهشید حسینیپودولوژی بالینیحسابنوبت
۰۹۳۷ ۹۱۰ ۰۴۱۵@mah.podology
پوست

زگیل کف پا: چرا در این مرکز درمان نمی‌شود

Plantar Wart (Verruca Plantaris)زگیل کف پا، زگیل پا، زگیل تخت کف پا

زگیل کف پا عفونت ویروسی پوست با ویروس پاپیلومای انسانی است و از سطوح مرطوب مشترک منتقل می‌شود. کلید تفکیک آن از میخچه، خطوط پوستی است: زگیل آنها را قطع می‌کند، میخچه نه. بخش بزرگی از زگیل‌ها خودبه خود برطرف می‌شوند و درمان آنها در حوزه پزشک است.

نیازمند ارجاع به پزشک

این عارضه در محدودهٔ کار پودولوژیست نیست. این صفحه توضیح می‌دهد و شما را به پزشک ارجاع می‌دهد.

این صفحه آموزشی است و جای معاینه و تشخیص پزشک را نمی‌گیرد.

زگیل کف پا یک عفونت ویروسی پوست است که از ویروس پاپیلومای انسانی ناشی می‌شود. مسری است، از راه سطوح مرطوب مشترک منتقل می‌شود و بخش بزرگی از موارد به خودی خود برطرف می‌شود. تشخیص آن با میخچه، مهم ترین تفکیک روزمره در مراقبت از پاست. در این مرکز زگیل درمان نمی‌شود و به پزشک ارجاع داده می‌شود؛ دلیل این تصمیم در همین صفحه توضیح داده شده است.

زگیل کف پا چیست

زگیل کف پا از عفونت سلول‌های لایه سطحی پوست با ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد می‌شود؛ در پا معمولاً گونه‌های ۱، ۲، ۴، ۲۷ و ۵۷. ویروس از راه یک شکاف کوچک در پوست وارد می‌شود و برای این کار به دو چیز نیاز دارد: یک نقطه ورود، هر چند ریز، و پوستی که نرم و ماسره شده باشد. به همین دلیل انتقال آن در جاهایی رخ می‌دهد که مردم با پای برهنه روی سطح مرطوب راه می‌روند: حمام عمومی، رختکن، کنار استخر، سالن ورزش و فضاهای مشترک. ویروس در محیط مرطوب مدتی زنده می‌ماند. دوره نهفتگی طولانی است و می‌تواند هفته‌ها تا ماه‌ها باشد، بنابراین معمولاً نمی‌توان گفت دقیقاً کجا منتقل شده است. در کف پا، فشار وزن بدن اجازه نمی‌دهد ضایعه به بیرون رشد کند؛ بنابراین به داخل رشد می‌کند و پوستی ضخیم روی آن شکل می‌گیرد. همین است که آن را دردناک می‌کند و همین است که آن را شبیه میخچه نشان می‌دهد.

تفکیک از میخچه: مهم ترین بخش این صفحه

خطوط پوستیقابل اتکاترین معیار. در میخچه و پینه، خطوط پوستی از روی ضایعه عبور می‌کنند و پیوسته می‌مانند. در زگیل، ضایعه خطوط را قطع می‌کند و آنها را دور می‌زند. برای دیدن این، به نور خوب و ترجیحاً بزرگ نمایی نیاز دارید.
نقاط سیاه ریزدر زگیل اغلب نقاط سیاه یا قهوه‌ای ریز دیده می‌شوند که مویرگ‌های ترومبوزه هستند. میخچه معمولاً این نقاط را ندارد. توجه: میخچه عروقی هم می‌تواند خونریزی کند و این معیار را مبهم کند.
الگوی دردزگیل با فشردن از دو طرف بیشتر درد می‌دهد؛ میخچه با فشار مستقیم و عمودی. این معیار مفید است اما مطلق نیست.
محلمیخچه روی برجستگی استخوانی و نقطه فشار است. زگیل هر جایی می‌تواند باشد، از جمله نواحی غیرباربر مانند قوس و لبه‌ها.
تعدادمیخچه معمولاً منفرد است. زگیل می‌تواند چندتایی و پراکنده باشد و در الگوی موزاییکی به هم بپیوندد.
مرززگیل اغلب حاشیه‌ای از پوست ضخیم شده دارد و مرز آن با پوست سالم نسبتاً مشخص است.
در تردیدکار متوقف می‌شود. تفکیک قطعی گاهی حتی برای پزشک هم نیازمند درموسکوپی است، و ضایعه مقاوم، نمونه‌برداری می‌خواهد.

سیر طبیعی: نکته‌ای که کمتر گفته می‌شود

بخش بزرگی از زگیل‌ها بدون هیچ درمانی برطرف می‌شوند، چون سامانه ایمنی سرانجام ویروس را می‌شناسد و پاک می‌کند. در کودکان، مطالعات نشان داده‌اند که حدود نیمی از زگیل‌ها ظرف یک سال و بخش بزرگ تری ظرف دو سال خودبه خود از بین می‌روند. در بزرگسالان این روند کندتر است و در افراد با سامانه ایمنی سرکوب شده، بسیار کندتر. این واقعیت، دو پیامد دارد. اول، در ضایعه بدون درد و بدون گسترش، به ویژه در کودک، تصمیم به عدم درمان و مشاهده یک انتخاب معتبر است و نه سهل انگاری. دوم، هر روشی که ادعای درمان دارد باید در برابر همین سیر طبیعی سنجیده شود؛ بسیاری از درمان‌های خانگی و شبه علمی، صرفاً همزمان با بهبود خودبه خودی به کار رفته‌اند. درمان زمانی مطرح می‌شود که ضایعه دردناک باشد، در حال گسترش باشد، اختلال عملکردی ایجاد کند، یا مراجع در گروه پرخطر باشد.

درمان: آنچه پزشک در نظر می‌گیرد

  • اسید سالیسیلیک موضعی با غلظت مناسب و به شکل منظم و طولانی مدت. در مرورهای نظام مند، این روش بیشترین شواهد را در میان درمان‌های موضعی دارد و اثر آن متوسط است. نیازمند مصرف پیوسته برای هفته‌ها تا ماه هاست.
  • کرایوتراپی با نیتروژن مایع، در جلسات مکرر با فاصله. در مطالعات، اثربخشی آن با اسید سالیسیلیک تقریباً قابل مقایسه گزارش شده است و ترکیب این دو گاهی بهتر عمل می‌کند.
  • ایمونوتراپی داخل ضایعه‌ای، از جمله تزریق آنتی ژن کاندیدا یا واکسن سرخک، سرخجه و اوریون؛ هدف، تحریک پاسخ ایمنی به ویروس است.
  • داروهای موضعی یا داخل ضایعه‌ای دیگر، از جمله ۵ فلورواوراسیل، بلئومایسین و کانتاریدین، در موارد مقاوم.
  • لیزر، الکتروکوتر و برداشتن جراحی، در موارد بسیار مقاوم. نکته مهم: هر روشی که در سطح باربر کف پا اسکار به جا بگذارد، می‌تواند دردی ماندگارتر از خود زگیل بسازد؛ به همین دلیل جراحی روی کف پا با احتیاط انتخاب می‌شود.
  • درمان‌های مبتنی بر انرژی مانند مایکروویو، در برخی مراکز.
  • انتخاب میان اینها به سن، تعداد و محل ضایعات، درد، وضعیت ایمنی و وجود دیابت یا بیماری عروقی بستگی دارد و کاملاً تصمیم پزشک است.

چرا در دیابت و در پای کم خون، این موضوع جدی تر است

اسید سالیسیلیک و کرایوتراپی هر دو با آسیب کنترل شده به بافت کار می‌کنند. در پای دیابتی، نوروپاتیک یا ایسکمیک، این آسیب کنترل شده می‌تواند از کنترل خارج شود: بیمار سوزش را حس نمی‌کند و بنابراین علامت هشدار وجود ندارد، ترمیم ضعیف است و بافت آسیب دیده به سادگی عفونی می‌شود. زخم شیمیایی ناشی از چسب و محلول زگیل بر روی پای بی حس، یکی از شناخته شده ترین سناریوهای رسیدن به زخم دیابتی است. به همین دلیل در راهنماهای پای دیابتی، فرآورده‌های اسیدی بدون نسخه به صراحت منع شده‌اند و درمان زگیل در این گروه باید توسط پزشک و با ملاحظات خاص انجام شود. همین منطق در بیماران تحت سرکوب ایمنی هم برقرار است، با این تفاوت که در آنها زگیل‌ها معمولاً متعددتر، مقاوم تر و پرعودتر هستند و پیگیری طولانی تری می‌خواهند.

زگیلی که زگیل نیست

این بخش دلیل اصلی سخت‌گیری در این پرونده است. چند ضایعه جدی می‌توانند دقیقاً شبیه یک زگیل مقاوم به نظر برسند. کارسینوم سلول سنگفرشی در شکل زگیلی خود، به صورت یک توده زگیل مانند روی کف پا ظاهر می‌شود که سال‌ها با تشخیص زگیل درمان می‌شود؛ این تشخیص در متون به عنوان یکی از پرتأخیرترین تشخیص‌های پوستی پا شناخته می‌شود. ملانوم آکرال در شکل بدون رنگ خود می‌تواند به صورت یک برجستگی گوشتی یا زخم مقاوم دیده شود و رنگدانه نداشته باشد. بیماری بوون، یعنی شکل سطحی کارسینوم سلول سنگفرشی، می‌تواند به شکل یک پلاک پوسته دار مقاوم باشد. قاعده‌ای که از این‌ها بیرون می‌آید ساده است و در راهنماهای تخصصی پا هم آمده: هر ضایعه‌ای که با درمان درست پاسخ نمی‌دهد، رشد می‌کند، خونریزی خودبه خودی دارد، در فرد میانسال یا مسن برای نخستین بار ظاهر شده، یا منفرد و بدون هیچ توضیح اپیدمیولوژیک است، باید نمونه‌برداری شود. «زگیل مقاوم» یک تشخیص نیست؛ یک درخواست برای بازبینی است.

نقش پودولوژیست

  • تفکیک بالینی زگیل از میخچه و پینه با بررسی خطوط پوستی، الگوی درد، محل و تعداد؛ و ثبت این ارزیابی در پرونده.
  • مستندسازی: عکس با خط کش میلی متری و تاریخ، تعداد و محل ضایعات روی نقشه کف پا.
  • ارجاع مکتوب به پزشک، با ذکر فوریت متناسب با شرایط.
  • آموزش پیشگیری از انتقال به دیگران و از پخش شدن در پای خود فرد.
  • کاهش پینه اطراف در صورتی که فشار مکانیکی، درد ایجاد کرده باشد و فقط با هماهنگی پزشک؛ اما نه کار روی خود ضایعه.
  • طراحی پد یا ارتز برای برداشتن فشار از روی ضایعه دردناک، که راهکاری بی خطر و مؤثر برای تسکین است.
  • پیگیری اینکه مراجعه به پزشک انجام شده است.
  • کنترل کامل آلودگی در مرکز: استریلیزاسیون اتوکلاو، ابزار یکبارمصرف، مکش و پاکسازی سطوح.
  • آنچه انجام نمی‌شود: تراشیدن، سوزاندن، اسید، کرایو، لیزر، یا هر مداخله‌ای روی خود ضایعه.

نشانه‌های هشدار — همین امروز به پزشک مراجعه کنید

تشخیص افتراقی — با چه چیزی اشتباه می‌شود

ارجاع — به چه کسی و چرا

زگیل کف پا یک عفونت ویروسی است و تشخیص و درمان آن با پزشک؛ متخصص پوست یا پزشک عمومی. در این مرکز، زگیل درمان نمی‌شود و این یک موضع اعلام شده است، نه یک محدودیت موردی. گزینه‌های درمانی که پزشک در نظر می‌گیرد شامل اسید سالیسیلیک موضعی با مصرف پیوسته و طولانی، کرایوتراپی در جلسات مکرر، ایمونوتراپی داخل ضایعه‌ای، و در موارد مقاوم داروهای دیگر یا روش‌های مبتنی بر انرژی است؛ جراحی روی سطح باربر کف پا با احتیاط انتخاب می‌شود چون اسکار می‌تواند دردی ماندگارتر از خود ضایعه بسازد. در دیابت، نوروپاتی، بیماری عروق محیطی و سرکوب ایمنی، ارجاع الزامی است و فرآورده‌های اسیدی بدون نسخه ممنوع اند. هر ضایعه مقاومی که به درمان درست پاسخ نداده، باید نزد متخصص پوست بازبینی و در صورت لزوم نمونه‌برداری شود؛ کارسینوم سلول سنگفرشی و ملانوم بدون رنگ هر دو در این ناحیه با تأخیر تشخیص داده شده‌اند. نقش پودولوژیست، تفکیک بالینی، مستندسازی، برداشتن فشار با پد، آموزش پیشگیری، ارجاع و پیگیری است.

مراقبت خانگی

پیشگیری

پروتکل اعضا

این بخش برای اعضا نوشته شده و شامل 5 قسمت است: پروتکل جلسه، متن ارجاع، کنترل آلودگی، بیمار دیابتی یا تحت درمان ضدانعقاد، نقطه توقف.

برای دانش‌آموختگان دوره رایگان است.

پرسش‌های پرتکرار

زگیل کف پا با میخچه چه فرقی دارد؟

به خطوط پوستی نگاه کنید. در میخچه و پینه، خطوط از روی ضایعه عبور می‌کنند و پیوسته می‌مانند؛ در زگیل، ضایعه خطوط را قطع می‌کند و دور می‌زند. زگیل اغلب نقاط سیاه ریز دارد، با فشردن از دو طرف بیشتر درد می‌دهد و می‌تواند در نواحی غیرباربر و به شکل چندتایی باشد. میخچه روی نقطه فشار و معمولاً منفرد است.

زگیل کف پا خودبه خود خوب می‌شود؟

در بسیاری از موارد بله. در کودکان، مطالعات نشان داده‌اند حدود نیمی از زگیل‌ها ظرف یک سال و بخش بزرگ تری ظرف دو سال خودبه خود برطرف می‌شوند، چون سامانه ایمنی سرانجام ویروس را پاک می‌کند. در بزرگسالان کندتر است و در افراد با ایمنی سرکوب شده بسیار کندتر. در ضایعه بدون درد، مشاهده یک انتخاب معتبر است.

چرا شما زگیل را درمان نمی‌کنید؟

سه دلیل. اول، زگیل یک عفونت ویروسی مسری است و دستکاری آن هم می‌تواند در پای خود فرد پخش شود و هم خطر آلودگی دارد. دوم، روش‌های مؤثر درمان آن همگی مداخله پزشکی با نسخه یا تجهیزات پزشکی هستند. سوم و مهم تر، چند ضایعه بدخیم دقیقاً شبیه زگیل مقاوم به نظر می‌رسند و رد کردن آنها فقط با ارزیابی پزشک ممکن است.

چسب زگیل بر خوب است؟

اسید سالیسیلیک موضعی در مرورهای نظام مند بیشترین شواهد را در میان درمان‌های موضعی دارد و اثر آن متوسط است، اما باید با غلظت درست و به شکل پیوسته و طولانی مدت استفاده شود و پوست سالم اطراف محافظت شود. در دیابت، نوروپاتی یا مشکل عروقی، این فرآورده‌ها ممنوع اند؛ زخم شیمیایی روی پای بی حس، یک مسیر شناخته شده رسیدن به زخم است.

زگیل کف پا مسری است؟

بله. ویروس از راه سطوح مرطوب مشترک منتقل می‌شود: حمام عمومی، رختکن، کنار استخر و سالن ورزش. برای ورود، به یک شکاف کوچک در پوست و به پوست نرم و ماسره نیاز دارد. دوره نهفتگی طولانی است، بنابراین معمولاً نمی‌توان گفت کجا منتقل شده. پوشاندن ضایعه و نپوشیدن پای برهنه در این فضاها، مؤثرترین پیشگیری است.

زگیل من با هیچ درمانی خوب نشده، چه کار کنم؟

این وضعیت باید بازبینی تشخیصی شود، نه اینکه درمان دیگری امتحان شود. ضایعه‌ای که با درمان درست پاسخ نمی‌دهد، رشد می‌کند، خونریزی خودبه خودی دارد یا برای نخستین بار در سنین بالاتر ظاهر شده، باید نمونه‌برداری شود. کارسینوم سلول سنگفرشی و ملانوم بدون رنگ هر دو سال‌ها به عنوان زگیل درمان شده‌اند.

تاریخ انتشار
آخرین به‌روزرسانی
آخرین بازنگری
مهشید حسینی

منابع

  1. Kwok CS, Gibbs S, Bennett C, Holland R, Abbott R. Topical treatments for cutaneous warts. Cochrane Database Syst Rev. 2012;(9):CD001781.
  2. Bruggink SC, Gussekloo J, Berger MY, et al. Cryotherapy with liquid nitrogen versus topical salicylic acid application for cutaneous warts in primary care: randomized controlled trial. CMAJ. 2010;182(15):1624-1630.
  3. Massing AM, Epstein WL. Natural history of warts: a two-year study. Arch Dermatol. 1963;87:306-310.
  4. Sterling JC, Gibbs S, Haque Hussain SS, Mohd Mustapa MF, Handfield-Jones SE. British Association of Dermatologists' guidelines for the management of cutaneous warts 2014. Br J Dermatol. 2014;171(4):696-712.
  5. Bristow I, de Berker DA, Acland KM, Turner RJ, Bowling J. Clinical guidelines for the recognition of melanoma of the foot and nail unit. J Foot Ankle Res. 2010;3:25.
  6. Riddel C, Rashid R, Thomas V. Ungual and periungual human papillomavirus-associated squamous cell carcinoma: a review. J Am Acad Dermatol. 2011;64(6):1147-1153.
  7. Sawchuk WS, Weber PJ, Lowy DR, Dzubow LM. Infectious papillomavirus in the vapor of warts treated with carbon dioxide laser or electrocoagulation. J Am Acad Dermatol. 1989;21(1):41-49.
بازگشت به پوستنوبت‌گیری